یه مدتی میشه که این سوال برام پیش اومده

که چرا تو همه شرایط من باید به این فکر کنم

که از بد بدتر هم وجود داره؟؟؟؟؟؟؟؟؟

و هیچ وقت نیمه پر لیوان رو سهم خودم ندونم

دارم میشم کوزتی که دنیا براش

اندازه ی مهمانخانه ی تناردیه ها بود

البته قراربود ژان والژانی همیشه کنارش

یه حضور پر رنگ داشته باشه

کسی که قرار بود یه ناجی باشه و بس...

اما اون خودشو خیلی وقته میونه

شخصیت های رنگ وارنگ و فانتزی

قصه ها پنهون کرده

اما کاش بدونه که من این ژان والژانه آشفته را

با هیچ سوپر منی تو دنیا عوض نمیکنم

 

پ ن :زین پس مهر پشت کنکوری بر روی پیشانیمان زده میشود

 ومسئولیتش کمرمان را خم میکند.

نوشته شده در شنبه سی ام خرداد 1388ساعت 1:25 توسط باران| |